The Hunger - Hope Against Hope
September 16th, 2008Zoals beloofd, een aantal uiterst mooie foto’s.
De gebouwen zijn van mijn dagtrip door Delhi, het uitzicht is vanaf het balkon van het trainingscenter in Shimla waar ik nu zit.
Aanstaande zondag wordt ik terug gestuurd naar Delhi aangezien dat makkelijker bleek te zijn met betrekking tot de cursus zelf. Helaas heeft er zich zo’n vier dagen geleden een iets minder prettige gebeurtenis afgespeeld in Delhi (zie laatste foto), hopend dat dit niet gebeurt gedurende mijn verblijf daar.
The Boss - Life Is Foreplay
September 7th, 2008Met slechts twee continenten aantikken per jaar word natuurlijk geen genoegen genomen. Echter, het reizen van en naar, het verblijven en natuurlijk het overleven op een continent kost een aardige duit. Gezien het feit dat het grote Amerika avontuur een aardige duitendief bleek te zijn bleef er niet veel meer over dan drie knaak vijftig en een hele meuk herinneringen. Herinneringen waarvan de emotionele waarde weliswaar van ontastbare waarde zijn, maar, helaas voor mij, koopt men daar niks van.
Ergo; dilemma! Na wat gepieker en wat gesolliciteer, dit laatste om het volume in ‘t duitenzakje weer enigzins op peil te krijgen, bleek er zowaar een bedrijf te bestaan dat mij en aan wilde nemen (geloof je ‘t zelf?) en mij op de eerste werkdag op ‘t vliegtuig richting India wilde zetten om een cursusje of drie a vier te volgen. Rob dacht ‘hoppa’, en weg was hij.
Spijtig genoeg zit mijn hoofd op het moment te vol met reguliere expressies, stacktraces en generic dictionaries. Dit ten gevolge dat ik geen inspiratie meer kan opbrengen om verder iets leuks te schrijven. Volgende ronde een nieuw verhaaltje en wat prachtige foto’s!
Tot Vlot!
?
June 8th, 2008Zojuist geland in Atlanta.
Staande achter een crappy credit card only highspeed internet ding. Nu even acht uur wachten, vervolgens negen uur vliegen en dan na ruim twee maanden een nederlandse ondergrond ervaren. Beter staan de kroketten, fatsoenlijke koffie, groenten, lekker bier en m’n platenspeler klaar!
Tot snel.
Modest Mouse - The World
June 1st, 2008En zo bevind Rob zich een paar dagen later in een uiterst luxe appartementen complex in downtown Houston! Een recent ontmoette (tijdens een gezellige avond op stap in Austin) kerel was zo vriendelijk om mij dit aan te bieden. Een comfortabele bank als slaapplaats, meerdere zwembaden, een fitness ruimte en een zaal met een pool tafel waar ’s avonds gezellig gedronken mag worden. Niet verkeerd al zeg ik het zelf!
Morgen (maandag) of overmorgen staat een uiterst lonesome tripje geplanned naar eindstation Memphis. Aldaar nog een aantal daagjes genieten op Bill Street, van horen zeggen de 6th street (zie twee berichten eerder) van Memphis, en natuurlijk even het wonderschone(?) Graceland bezichtigen.
Tot snel!
The Beatles - Yellow Submarine
May 25th, 2008Verveeld raken hou je niet tegen. Het is zo zeker als het feit dat de tepels van een vrouw uiteindelijk op nagelhoogte zullen eindigen. Klote, maar waar. Echter, het gegeven dat je in amerika zit in combinatie met een andere gekke nederlander en een sixpack of wat laat deze verveling doen omslaan in een -naar eigen mening- geniaal project. Genaamd de Yellow Submarine, located in Austin, Texas. Kijk, huiver en oordeel voor uzelf. En ja, er mag op geboden worden.
Verwacht vlot een update. De auto wordt nu geverfd en de laatste puntjes worden op de i gezet.
The Shackeltons - Soft Heart
May 20th, 2008Veel inspiratie om te schrijven is er niet. Echter, als dit niet-op-hoogte-houden-dingetje nog veel langer volgehouden wordt, dan vreest mijn persoontje voor een x aantal belagingen via email. Ergo, een een kort berichtje.
Na het niet zo interessante 1500 mijl in m’n eentje rijden gedeelte van de reis ben ik in het enige hostel in Austin, Texas beland. De laatste paar dagen voelen zowaar als een heuse vakantie! Dit dankzij een aantal dingen. Het weer is gewoon bijna TE warm (miniaal 34 graden), het hostel ligt op een prachtige locatie aan een meer omringd door veel groen (het doet me zelfs een beetje aan nederland laten denken) en ik ben echt geen fuck aan ‘t uitvoeren. Dit laatste omdat Austin echt een stad van het nachtleven is. Overdag is er, naast zwemmen of in ‘t zonnetje liggen, niets te doen. Maar in de avond, amai. Zo’n 50 a 60 barren (bar’s?) zitten letterlijk naast elkaar in een straat (6th street), met in minimaal 20 elke avond live muziek in elke vorm denkbaar. Vergelijk het met stratumseind, alleen dan nog groter, geen messentrekkende marrokanen en fatsoenlijke muziek. Genieten dus.
Houston, New Orleans & Memphis zullen de laatste drie steden zijn die ik aandoe. Ik houdt u op de hoogte.
Nog even iets ophelderen. Het grote gemis aan foto’s komt niet door mijn uiterst lamme instelling, maar enkel en alleen door het feit dat er geen fatsoenlijke pc in de buurt is om mijn foto’s op internet te plaatsen. Dus, zoals een wijs man ooit zei, geduld is een uiterst schone zaak!
Nirvana - Verse Chorus Verse
May 14th, 20081500 mijl asfalt freten in je uppie is lang niet zo genotzaam als het zich voor doet laten komen. Een aantal speeltjes waren in de vorm van de The Monkees, Nirvana en Nuckledust welleswaar voorhanden en boden enige soelaas, but it’s just not the real deal. Vergelijk het met sex. Solo is een optie, het werkt naar behoren en biedt uitstekende resultaten. Echter, extreem genot blijft ver van het bed.
Miyavi - Blew
May 11th, 2008Ergens is het feit dat elke amerikaan zichzelf formaatje Olivier Bommel eet, hetzelfde formaat auto rijdt, of het lichaam van teennagel tot adamsappel heeft in laten kleuren niet al te verwonderlijk. Een film waarin Ron Jeremy (Lolo Ferrari voor de dames) schitterd is vrijwel de enige manier om een willekeurige sterveling in Nederland zichzelf klein te laten wanen. Een enkele wandeling over The Strip (Las Vegas) is daarentegen ruim voldoende voor eenieder om regelrecht een pygmee complex te ontwikkelen. Laat me maar niet beginnen over de Grand Canyon. Hierdoor ligt het vrij voor de hand dat de gemiddelde amerikaan zijn uitingen tot in het extreme doortrekt om zichzelf te onderscheiden van een volk wat in de eerste plaats al geen eigen geschiedenis kent en wat letterlijk bestaat uit andere volkeren die, luttele eeuwen geleden, sterk de neiging voelde om er eens op uit te trekken. De ‘echte’ amerikaan heeft mijn pad nog niet gekruisd en ik betwijfel ten zeerste dat deze gebeurtenis plaats zal vinden.
Terwijl u allen op dit moment van uw vredige nachtrust geniet, of -voor enkele onder u- al brakend richting huis kruipt, bereidt ondergetekende zichzelf mentaal voor op de Otep show die over enkele uren zal plaatsvinden. Iets waar mijn persoontje al geruime tijd ernstig naar uitkijkt.
Bij wijze van toegift hieronder, op deze pagina, mijn, uiterst cruciale, vergaarde kennis met betrekking tot fast food restaurants.
Gegroet!
The Monkees - I’m A Believer
April 27th, 2008En verdomme ja, waarempel stond er een schone hollandsche eenzaam en alleen op LAX uit haar neus te peuteren. Na enig overleg met mezelf (iets wat ik gedurende de laatste drie weken tot kunst heb verheven), een vlotte babbel van zo’n 10 minuten en mijn roemruchte verleidende blik lieten haar begeven en enige momenten later lagen we heerlijk te bakken in een circa 25 graden zonnetje. Life’s sweet, isn’t it?
Afgezien van deze spontane verovering weinig spectaculair nieuws gezien het feit dat mijnheer maas de laatste dagen -zoals al eerder vermeld- met zijn lamme kloten in het strand zand heeft gelegen. Genieten wordt daar overigens niet minder op. Gegroet zijt u, van ons beiden.